Tagarchief: verstand

Oud studiegenoot

Het lijkt me heerlijk om met deze oude dame te praten. Volgens mij zijn mijn cognitieve problemen vergelijkbaar met die van mensen op (hoge) leeftijd en daarom verwacht ik veel overeenkomsten te vinden met deze dame van 94.

Bij binnenkomst denk ik: wat ziet ze er breekbaar uit! Schijn kan bedriegen, dat is ook nu het geval. Ze is helder van geest, zelfs scherp en ze denkt sneller dan veel van mijn leeftijdsgenoten. Het klikt onmiddellijk tussen ons. Ik ken het verhaal van haar lange leven niet en zij het mijne niet, maar dat blijkt geen enkel probleem, misschien is het zelfs wel een voordeel.

Ik zoek naar overeenkomsten tussen haar (cognitieve problemen) en mezelf, maar vind ze niet. Ze is nooit ziek, ook niet in haar hoofd en ze heeft geen ervaring in ziekenhuis, revalidatiekliniek of verpleegtehuis. Omgekeerd heeft zij veel ervaringen die ik dan weer niet heb, zoals het krijgen van kinderen, kleinkinderen en achterkleinkinderen. Ze vindt het heerlijk om in haar eentje in een aanleunwoning te wonen, maar het is wel een beetje jammer dat ze nog steeds niemand heeft kunnen vinden voor een ‘leesclubje’. Haar buurvrouwen lezen geen boeken.

Eindelijk denk ik een overeenkomst tussen ons beiden te hebben gevonden, we lezen en discussiëren graag. Dan komt de echte analogie ter sprake: onze studie! Ik heb in de jaren 90 een universitaire studie gedaan en zij blijkt ook te hebben gestudeerd; in de jaren ’30.

Misschien toch niet zo vergelijkbaar.

 

 

 

Advertenties

MRI’s en deltaplan

Ik zit in het ziekenhuis en zie mijn hersenen. Samen met de neuroloog kijk ik naar mijn MRI’s. Ik ben benieuwd en ook behoorlijk zenuwachtig, want ik voel achteruitgang in lichaam en geest en hoop dat het te verhelpen is.

We gaan terug naar de MRI foto van mijn hersenen van een hele poos geleden, deze is het best te vergelijken met een plaatje van aan de ene kant een zwarte zee en aan de andere kant een grijze landtong met kleine zwarte riviertjes (mijn hersenplooien). Op de foto’s van jaren later is zo’n beetje hetzelfde te zien, maar nu zijn de riviertjes behoorlijke rivieren geworden.

En dan de laatste MRI. De zee lijkt groter, maar dat zal vast gezichtsbedrog zijn. De rivieren zijn buiten hun oevers getreden en zien eruit als dikke zwarte wormen die naar het centrum van mijn hoofd kruipen, er staan donkere plassen water op het land. Opgegroeid in de polder weet ik dat als rivieren buiten hun oevers treden, het dorp vanwege het kwelwater, drassig en nat is. Als het nog erger wordt, dan staat het dorp onder. Het klinische verhaal is dat door de MS mijn hersens zijn gekrompen en er gaten in zijn ontstaan.

Wat ik nu nodig heb is een deltaplan.

Dure les

Koffie zetten zonder water in het apparaat te doen en eitjes koken zonder het gas aan te zetten zijn vervelende dingen, maar die kostten me geen cent. Dat dat heel anders kon bleek later.

Ik had een vlucht naar Spanje geboekt, speciaal in de middag, zodat ik niet in alle vroegte op hoefde waardoor ik de rest van de dag al met 1-0 achter zou staan. Ik had onze aankomsttijd doorgegeven aan een lieverd die ons van het vliegveld naar het appartement zou vervoeren.

We moesten twee uur van tevoren op de luchthaven aanwezig zijn en de vlucht zelf duurt ook twee uur. We twijfelden of we bij anderhalf uur genoeg reistijd naar het vliegveld hadden berekend, of dat twee uur misschien veiliger zou zijn.

Kennelijk vond mijn hoofd die reeks van ‘twee uur’ leuk voor een gedachtespelletje. De aankomsttijd werd de vertrektijd, de inchecktijd werd het uitgangspunt vanaf huis en ik gaf onze vervoerder in Spanje de definitieve aankomsttijd door, twee uur later.

Omdat ik altijd alles zo goed check en dubbelcheck, had ik niet de behoefte om nóg een keer naar die reeks van twee-uren te kijken. En dus kwamen we twee uur te laat op het vliegveld. We zagen nog net hoe ons vliegtuig opsteeg. “Dit komt nooit meer goed, onze vakantie is mislukt!”, dacht ik paniekerig. Ondertussen stond mijn vriend rustig onze tickets om te boeken naar de volgende ochtend.

Mijn geheugen, mijn automatismen, mijn controle… Deze vergissingen tezamen hebben een flinke beperking in mijn zelfvertrouwen veroorzaakt en ook in mijn vakantiebudget.