Tagarchief: vakantie

Trip naar Barcelona

We waren het al veel langer van plan, maar het mislukte steeds. Ik had al twee keer eerder tickets naar Barcelona geboekt, maar steeds lag ik met een MS-aanval in het ziekenhuis en ging het niet door.

Om het lot niet te tarten hebben we het ditmaal anders aangepakt en pas op het laatste moment bekeken of ik het aan zou kunnen. Op vakantie aan de Spaanse kust zagen we steeds reclame voor bus-tripjes naar het nabijgelegen Barcelona. Deze kans greep ik met beide handen aan en nadat ze ons bij de informatiebalie ervan hadden verzekerd dat ik in mijn rolstoel mee zou kunnen, hebben we tickets gekocht.

Eindelijk was het dan zover en stond ik ’s ochtends vroeg op de touringcar naar Barcelona te wachten! De bus was stipt op tijd en inderdaad toegankelijk. Na twee uur comfortabel gezeten te hebben in een bus met airco stonden we midden in het drukke centrum.

Barcelona leek opgeslokt door een enorme berg toeristen die tot in de kleinste steegjes samendromden. Het was warm en op het strand was geen zand meer te zien tussen al die mensen. Telkens wanneer ik omhoogkeek zag ik een prachtige stad, als ik over het strand heen keek zag ik de zee die er aanlokkelijk en fris bijlag met windsurfers en zeilbootjes. Maar gewoon voor me uitstarend zag ik in mijn rolstoel weinig meer dan rugzakken, billen, buiken en rolkoffers. Een barretje in het oude centrum was een zeer welkom rustpunt in deze hectiek, ik kon er even bijkomen met een kop koffie en een lekker stuk appeltaart.

Ondanks dat de trip al twee dagen geleden is betaal ik er nog steeds de prijs voor dat ik willens en wetens over mijn grenzen heen ben gegaan. Ik voel me beroerd, zie slechter dan normaal, ben bij het wakker worden al moe en wil niets anders dan lui op het balkon zitten. Maar toch kom ik, voor me uit mijmerend, steeds weer tot dezelfde conclusie;

Barcelona was het waard.

Advertenties

Dure les

Koffie zetten zonder water in het apparaat te doen en eitjes koken zonder het gas aan te zetten zijn vervelende dingen, maar die kostten me geen cent. Dat dat heel anders kon bleek later.

Ik had een vlucht naar Spanje geboekt, speciaal in de middag, zodat ik niet in alle vroegte op hoefde waardoor ik de rest van de dag al met 1-0 achter zou staan. Ik had onze aankomsttijd doorgegeven aan een lieverd die ons van het vliegveld naar het appartement zou vervoeren.

We moesten twee uur van tevoren op de luchthaven aanwezig zijn en de vlucht zelf duurt ook twee uur. We twijfelden of we bij anderhalf uur genoeg reistijd naar het vliegveld hadden berekend, of dat twee uur misschien veiliger zou zijn.

Kennelijk vond mijn hoofd die reeks van ‘twee uur’ leuk voor een gedachtespelletje. De aankomsttijd werd de vertrektijd, de inchecktijd werd het uitgangspunt vanaf huis en ik gaf onze vervoerder in Spanje de definitieve aankomsttijd door, twee uur later.

Omdat ik altijd alles zo goed check en dubbelcheck, had ik niet de behoefte om nóg een keer naar die reeks van twee-uren te kijken. En dus kwamen we twee uur te laat op het vliegveld. We zagen nog net hoe ons vliegtuig opsteeg. “Dit komt nooit meer goed, onze vakantie is mislukt!”, dacht ik paniekerig. Ondertussen stond mijn vriend rustig onze tickets om te boeken naar de volgende ochtend.

Mijn geheugen, mijn automatismen, mijn controle… Deze vergissingen tezamen hebben een flinke beperking in mijn zelfvertrouwen veroorzaakt en ook in mijn vakantiebudget.