De chauffeur mag me niet meenemen, maar is verplicht dat wel te doen

In Den Haag begrijpen ze het niet. Het leek ze vast een goed idee om een wet aan te nemen die het verplicht stelt dat de rolstoelen in een rolstoeltaxi gedegen worden vastgemaakt aan de bevestigingsogen, met de haken die uit de vloer van de taxibus kunnen worden getrokken.

Alle taxibussen zijn inmiddels met deze haken uitgerust, maar de rolstoelen – meestal eigendom van de gemeente – niet met de bevestigingsogen. Aangezien mijn gemeente niet in actie kwam om deze metalen ringen aan mijn rolstoel te maken, heb ik zelf twee maanden geleden contact gezocht met de rolstoelleverancier, sindsdien staan de bevestigingsogen ‘in bestelling’.

Het duurt allemaal te lang – de nieuwe wet gaat over een maand in – en dus heb ik weer contact gezocht met de leverancier, dat resulteerde in een zeer onvriendelijk gesprek met een telefoniste. Volgens haar is de chauffeur verplichtom me mee te nemen, dat staat in de wet. In de nieuwe wet staat echter dat het verbodenis me mee te nemen als hij me niet goed kan vastzetten. Ze zegt me dat ik me er niet mee moet bemoeien, ik krijg ‘vanzelf’ een telefoontje wanneer de monteur langskomt. Lichtelijk gefrustreerd bel ik weer met het regioteam van mijn gemeente.

Deze dame is vriendelijker aan de telefoon, maar toch voelt het niet goed als ze overdreven langzaam en duidelijk articulerend tegen mij praat – alsof ik gehandicapt ben…

“Laat het los mevrouw. U moet niet meer zelf bellen met de leverancier. Laat het los.”

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s