Konijntjes

Het is koud herfstweer en we logeren in een mooie vakantiebungalow net achter de Zeeuwse duinen. Sykes – onze net-niet-hulphond – mocht ook mee en ontdekte tot haar grote vreugde dat hier alles op de begane grond is, sindsdien loopt ze continu onze slaapkamer in en weer uit. Aan het strand was het ook al zo’n feest. Niet vanwege de zee – ze vindt het zoute water vies en de golfjes eng – maar vanwege het zand, hierop kan ze eindeloos rennen en naar hartenlust graven.

Achter ons vakantiehuisje is een grasveldje. Helemaal omheind, door coniferen en een stalen poortje, prefect om Sykes even naar buiten te laten voor een plasje. Ze geeft aan dat ze naar buiten moet, door nadrukkelijk bij de deur te gaan staan en afwisselend naar een van ons en de deur te staren.

Het is weer eens zover en ik open de deur – een ijskoude windvlaag komt binnen. Een stuk of vijf konijntjes schieten van het grasveldje af en verdwijnen door een gat onder de coniferen. Sykes hoefde helemaal niet te plassen, maar had de pluizige bolletjes in het vizier. Ze sprint de konijntjes pijlsnel achterna, over het grasveldje en door het gat – tot mijn schrik kan Sykes daar ook doorheen! Nu is ze weg, ik kan haar niet meer zien en ze komt ook niet terug op mijn geroep.

Lichtelijk in paniek roep ik mijn vriend, hij besluit haar te gaan zoeken. Zenuwachtig kijk ik nog eens om me heen en zie opeens dat Sykes naast me zit!

Ze kijkt me vragend aan, alsof ze zich afvraagt of ze me misschien ergens mee kan helpen.

75721ac1-73f6-42b7-9372-535c1af4fef2.jpg

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s