Maandelijks archief: oktober 2018

Winterlaarzen

Eindeloos heb ik moeten wachten tot die leuke winterlaarzen werden afgeprijsd, misschien wel een jaar. Eergister zag ik dan eindelijk de aanbieding in een reclamefolder, direct ben ik naar de webshop gegaan en heb de laarzen besteld. Binnen enkele dagen worden ze bij me thuis bezorgd, zo belooft de website.

Een van de weinige voordelen van rolstoel gebonden zijn, is dat mijn schoenen nauwelijks slijten. Dat is tegelijkertijd een nadeel want ik koop ze zo graag. Schoenenwinkels in en uitgaan op zoek naar leuke exemplaren is al sinds ik dat rollend moet doen mijn hobby niet meer, toch is de aantrekkingskracht van leuke schoenen nog steeds onveranderd groot.

De postbode heeft zojuist de doos met mijn laarzen afgeleverd. Ze zien eruit zoals ik hoopte en passen ook nog, de vachtvoering zal mijn voeten warm houden. Ik sta keurend voor de spiegel met aan mijn rechtervoet de leren laars, joggingbroek erin gepropt. Aan de andere kant een bloot been en voet in een slipper, joggingbroek opgestroopt. De laars is afgeprijsd, is mooi en heeft het beloofde warme bontje.

Het enige minpuntje is dat het buiten 27 graden is.

IMG_1816

Advertenties

Wachten zonder koffie

In het ziekenhuis moet ik wachten achterin een grote zaal, “lekker dichtbij de koffieautomaat mevrouw”, zegt de gastheer van de hal. Hij ziet toch dat ik in een rolstoel zit? De gastheer vindt dat kennelijk geen probleem, de koffieautomaten zijn op een hoogte dat je ze vanuit een rolstoel prima kunt bedienen.

Een bekertje gloeiendhete koffie vervoeren in een rolstoel is een uitdaging. Tussen je benen is een slecht idee, zo weet ik uit ervaring. Natuurlijk kan ik iemand vragen om mijn koffie ergens neer te zetten, maar ik ben nu echt even niet in de stemming voor een sociaal gesprekje. Zeker niet omdat er zo vaak vanuit wordt gegaan dat ik behalve aan mijn benen, ook iets aan mijn hoofd mankeer.

De enige oplossing is mijn koffie direct bij het koffieapparaat op te drinken. Ik rol naar het achterste deel van de hal, waar het apparaat al op me lijkt te wachten. Ik druk op de knop voor extra sterke koffie en zie dan pas dat het apparaat niet automatisch een beker geeft. Stom, daar had ik natuurlijk eerst naar moeten kijken. De bekers staan net buiten mijn bereik.

Ik rol erheen en hoor de koffie achter me op de vloer kletteren.