Maandelijks archief: november 2017

‘Simpele’ vervanging van mijn trippelstoel

Mijn oude, trouwe trippelstoel is stuk en kan helaas niet meer gemaakt worden. Ik was nogal verknocht aan deze stoel waarop ik met mijn voeten (trippelend) rond rolde. Ik zat er dagelijks vele uren op achter mijn bureau, aan tafel en, omdat de stoel ook omhoog kon, ook aan het aanrecht.

Omdat een nieuwe stoel slechts ter vervanging van de oude is, hoeft er gelukkig niets uitgebreid aangevraagd te worden bij de zorgverzekeraar. De monteur, die voor de leverancier werkt, vertelt me dat het allemaal erg simpel is. Hij zal er direct eentje bestellen, die er waarschijnlijk over twee weken al is. Hij vraagt meteen even voor me na of er een ‘leen-trippelstoel’ is om die twee weken te overbruggen. Nee, helaas.

Als ik twee weken later nog niets gehoord heb bel ik met de leverancier. Daarvan hoor ik dat ik niet bij hem, maar bij de zorgverzekeraar moet zijn want die moet toestemming verlenen. Ik bel mijn zorgverzekeraar en die zegt dat de leverancier beoordeelt of ik zo’n stoel nodig heb. Ik bel weer met de leverancier die me ervan verzekert dat hij echt eerst toestemming nodig heeft van de verzekeraar.

Tot mijn verbazing komt de leverancier een paar dagen later al een gloednieuwe trippelstoel brengen. Ik ben blij met deze verrassend snelle levering en geef mijn oude trippelstoel mee aan de man die nog mompelt dat het innemen van een kapotte trippelstoel niet op zijn lijstje stond.

Zojuist kreeg ik een telefoontje van de leverancier dat, in opdracht van de verzekeraar, zijn deskundigen bij me langs zullen komen om te beoordelen welke trippelstoel ik nodig heb. Pas daarna bestellen ze een stoel en krijg ik deze van mijn zorgverzekeraar in bruikleen. De nieuwe stoel blijkt helemaal niet míjn nieuwe stoel te zijn, het is slechts een leen-trippelstoel.

Het is allemaal niet zo simpel.

Advertenties

De verdwenen postbode

Een paar dagen geleden zag ik dat er water stond op de houten vloer van onze woonkamer. Gelukkig was het schoon en helder water, snel ruimden we het op. In eerste instantie leek het mee te vallen, maar diezelfde dag nog trokken de planken krom en was de schade nauwelijks te overzien.

Na inspectie blijken we een verstopping in de riolering te hebben en die moet via de rioleringsput, die precies voor de voordeur zit, worden opgelost. Nu mijn vriend de betonnen put heeft uitgegraven (die zit altijd veel dieper dan je hoopt), blijkt deze vergaan te zijn. Omdat hij niet nog een keer zo’n diep gat wil graven, besluiten we de put meteen te laten vervangen. Hoewel dat al binnen enkele dagen zal gebeuren, zijn we deze dagen dus niet bereikbaar via de voordeur.

Ik heb buiten gezeten om de bezorger van de boodschappen op te vangen en weet te voorkomen dat ons bezoek in de narigheid stapt. Nu verwacht ik niemand meer en zit weer binnen, waar het lekker warm is.

Opeens zie ik de arm van een postbode in de richting van de bel gaan. Ik ben blij want hij komt vast mijn online bestelde shirtjes bezorgen. Dan denk ik aan het diepe gat voor onze voordeur. Ik wil hem nog waarschuwen, maar plots is hij verdwenen! Hij zal toch niet …?

Maar jawel, hij is in het gat gevallen.