Maandelijks archief: maart 2017

Therapiehond

Mijn fysieke vooruitgang heeft ook een nadeel. Hoewel ik inmiddels best in huis kan rondlopen, kan ik er nog bar weinig doen. Buiten de deur zit ik in een rolstoel en dat is steeds weer een enorme aanslag op mijn energie en bovendien niet praktisch. Op een keukentrapje staan, om bijvoorbeeld de ramen te zemen, kan ik niet en ook de was ophangen lukt me niet.

De lijst van niet-kunnen gaat maar door en ondertussen zit ik hier te popelen om iets te gaan doen. Ik kan eindeloos zeuren over iets niet kunnen en over mijn verveling, ware het niet dat Sykes, onze hond, daar volslagen lak aan heeft. Hoezo verveling? Je mag me altijd kriebelen. Hoezo frustratie? Ik sta te popelen om met je te spelen, gooi die bal nu maar.

Het was de bedoeling dat Sykes me zou helpen met het aangeven van spullen, dat is nog steeds niet helemaal gelukt, maar ze weet wel als een volleerde therapiehond hoe ze me uit een dipje moet halen. Ik gooi het balletje onhandig weg en het belandt in de vijver, Sykes springt er enthousiast achteraan.

Heerlijk zo’n therapiehond

 

Advertenties