Maandelijks archief: februari 2017

Oud studiegenoot

Het lijkt me heerlijk om met deze oude dame te praten. Volgens mij zijn mijn cognitieve problemen vergelijkbaar met die van mensen op (hoge) leeftijd en daarom verwacht ik veel overeenkomsten te vinden met deze dame van 94.

Bij binnenkomst denk ik: wat ziet ze er breekbaar uit! Schijn kan bedriegen, dat is ook nu het geval. Ze is helder van geest, zelfs scherp en ze denkt sneller dan veel van mijn leeftijdsgenoten. Het klikt onmiddellijk tussen ons. Ik ken het verhaal van haar lange leven niet en zij het mijne niet, maar dat blijkt geen enkel probleem, misschien is het zelfs wel een voordeel.

Ik zoek naar overeenkomsten tussen haar (cognitieve problemen) en mezelf, maar vind ze niet. Ze is nooit ziek, ook niet in haar hoofd en ze heeft geen ervaring in ziekenhuis, revalidatiekliniek of verpleegtehuis. Omgekeerd heeft zij veel ervaringen die ik dan weer niet heb, zoals het krijgen van kinderen, kleinkinderen en achterkleinkinderen. Ze vindt het heerlijk om in haar eentje in een aanleunwoning te wonen, maar het is wel een beetje jammer dat ze nog steeds niemand heeft kunnen vinden voor een ‘leesclubje’. Haar buurvrouwen lezen geen boeken.

Eindelijk denk ik een overeenkomst tussen ons beiden te hebben gevonden, we lezen en discussiëren graag. Dan komt de echte analogie ter sprake: onze studie! Ik heb in de jaren 90 een universitaire studie gedaan en zij blijkt ook te hebben gestudeerd; in de jaren ’30.

Misschien toch niet zo vergelijkbaar.

 

 

 

Advertenties