Maandelijks archief: mei 2016

Brief aan mezelf

De Canadese MS vereniging vroeg zich af wat je nu zou schrijven als je aan jezelf een brief zou moeten schrijven op de dag dat je de diagnose MS kreeg. Deze vraag intrigeerde me, ik besloot de brief te schrijven.

Beste Lisette,

Wat zal je geschrokken zijn van de diagnose. Jou kennende zoek je er straks alles over op en lees je er alles over wat erover te lezen valt. Al die kennis, ach het maakt niks uit. Die dingen waar je bang voor bent stellen niets voor, het grote verdriet komt steeds uit onverwachte hoek.

De onverwachte hoek ligt vooral in het sociale, in alles wat je tot mens maakt. Van werk tot aan je relatie met je grote lief. Je werk is je lust en je leven en je kunt je geen leven voorstellen zonder werk. Mijn advies is om dat toch te proberen, voor te stellen hoe het is zonder werk en wie je bent zonder werkt. Je grote lief, heb hem lief. De relatie zal veranderen, maar dan kan gelukkig ook in positieve zin.

Ook zou ik je willen waarschuwen voor de impact die het heeft als je minder mobiel wordt, niet meer kunnen lopen, daarna volgt fietsen, dan autorijden. In de rolstoel kom je niet erg ver, zelfs niet met elektrische ondersteuning. Ik heb geen idee hoe je je hierop moet voorbereiden, misschien juist door je niets van me aan te trekken en enorm te genieten van de mobiliteit die je nu nog hebt.

Ik heb inmiddels heel veel over MS gelezen, maar er zou nog veel meer over geschreven kunnen worden, want heel veel symptomen vind ik nergens terug. Het makkelijkst is om de symptomen te erkennen in hun aanwezigheid en verder te gaan. Een vorm van mindfulness zeg maar. Wees lief voor jezelf en voor je lichaam.

Mijn belangrijkste advies is zo lang mogelijk door te gaan met wat je leuk vindt en probeer ook de ogenschijnlijke stomme dingen leuk te maken. Het valt dan vaak reuze mee.

Blijf lachen.

Lisette

Advertenties