Maandelijks archief: april 2015

Een hele operatie

Omdat ik DES-dochter ben, moet ik al sinds mijn 12e elk jaar gecontroleerd worden op baarmoederhalskanker en dergelijke. Dat is de afgelopen decennia in een ritme gekomen van uitstrijkje, telefoontje dat alles goed bevonden was en “tot volgend jaar”. Ditmaal liep het anders. Er moest een microscopisch onderzoek komen en er werd een biopt genomen. De uitkomst daarvan was dat ik een ingreep zou krijgen, er zouden ‘een paar celletjes’ weggehaald worden. Normaal gesproken deden ze dat op de poli, maar omdat het zoveel was, moest dit toch een OK-tje worden. Ik heb eerder al eens geschreven dat in ziekenhuizen alle verkleinwoorden in feite waarschuwingen zijn, zo ook dit keer.

Op de poli kon het dus niet en dus werd het opgeschaald naar een dagopname, maar na een bezoek aan de anesthesist (dat uiteindelijk drie uur duurde!) werd besloten dat ook de dagopname opgeschroeft moest worden naar een dag- en nachtopname. Ik dacht vanwege bloedproblemen die ik heb en die lastig zijn bij operaties, maar het probleem werd dus echt gevormd door mijn MS. Ik voel gestreel over mijn onderarmen niet, over mijn voeten en enkels al helemaal niet en helemaal naar links kijken lukt me niet zonder raar met mijn ogen te knipperen en daarom konden ze niet zien of ik goed was bijgekomen uit de narcose. Hier bovenop kwam dat mensen kennelijk moeten laten zien dat ze ‘weer stevig op hun benen staan’ voordat ze naar huis mogen. Haha, ik heb de anesthesist waarschijnlijk erg glazig aangekeken vanuit mijn rolstoel. Enfin, toen werd besloten dat ik ook de nacht moest blijven, ter observatie.

Zo werd het weghalen van een paar celletjes, toch nog een hele operatie.

Advertenties

Lente

Daar is ie dan, de lente! Heerlijk, je voelt het in je hele lijf. Zelfs als het niet zo warm is en de zon niet schijnt, ruik en hoor je de lente. We kunnen weer buiten zitten!

Omdat we op een heuvel wonen en ik buiten een trage lift moet nemen om op de straat te komen, mag Sykes van ons in onze achtertuin plassen. Graven mag ze niet in onze tuin, maar dat doet ze op elk onbewaakt ogenblik toch. Ze mag ook niet aan de vijverplanten komen, maar die heeft ze toch al opgegeten of eruit getroken. Ze mag ook al niet op het bruggetje komen, maar ze had in een fractie van een seconde door dat ik haar daar echt niet achterna kom en dus doet ze dat toch.

Heerlijk lente, beetje jammer van ons grasveldje.

IMG_4774