Diagnose MS en daarna… niet in boek, wel blog

Tot het moment dat ik volledig verlamd in een revalidatiekliniek kwam te liggen heb ik aan het boek gewerkt dat ik op deze website ga zetten (zie mijn eerste blog). Het boek heet Diagnose MS. In de achtbaan met dokters en ambtenaren.  Het gaat over de jaren nadat ik de diagnose MS kreeg.

Nadat ik uit de revalidatiekliniek was ontslagen en weer in staat was te schrijven, ben ik daarmee verder gegaan. Toch heb ik besloten om mijn belevenissen op de ‘afdeling dwarslaesie’ van de revalidatiekliniek, niet op te nemen in het boek Diagnose MS.

De belangrijkste reden hiervoor is dat het niet zoveel toevoegt, mijn nieuwe schrijfsels blijken vaak een herhaling van wat ik eerder al beschreven heb, maar dan in een ander jasje. Nog een goeie reden om mijn revalidatie-perikelen niet toe te voegen is dat het boek dan nooit afkomt. Ongetwijfeld komt er straks weer een periode waarover ik veel wil opschrijven, daarmee wordt het boek een levenswerk. Het vervelende van een autobiografisch levenswerk is dat het pas af is als de auteur er niet meer is.

Misschien dat er ooit een deel II komt van Diagnose MS. Dat kan dan met recht Na Diagnose MS heten, net zoals deze site. Blogs op deze site blijven schrijven, onder meer over mijn revalidatietijd,  is een beter idee.

Binnenkort zijn hier de columns te lezen over hoe ik opgesloten raakte op het invalidentoilet, de taferelen in de gezamenlijke eetzaal  en de waanzinnige gebeurtenissen die de revalidanten op een dwarslaesie-afdeling brengt.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s